Op het ritme van de Lofoten, Vesteralen en Senja

Gisteren, enigszins vermoeid aangekomen in Finnsnes. De dichtste camping is in Finnfjordbotn ongeveer 8 km verder. We vonden het de tijd om een rustdag te nemen en oa de was te doen en de fietsspieren met rust te laten. De voorbije week hebben we het geluk gehad vooral onder wolkenloze hemels en zelfs in warme temperaturen te mogen fietsen.
Nu we de eilandengroepen, Lofoten, Vesteralen en Senja doorkruist hebben, is het ons opgevallen dat elk eiland zijn eigen bergritme heeft. Elk op zich zeer indrukwekkend! De bergwanden van de 'Lofoten' doemen met grillige spitsen op uit het water en komen als donkere muren op je af. Op de 'Vesteralen' glijden de bergen zachter naar de zee toe. Het is er groener en er is meer leven. Senja is sprookjesachtig en betoverend mooi, met bergtoppen die naar elkaar toekijken. Vooral tijdens de overzet van Andeness naar Gryllefjord waren de uitzichten op Senja adembenemend. Rondomrond de horizon zagen we de besneeuwde bergketens liggen met daarvoor de uitzonderlijk vlakke zee met nu en dan nieuwsgierige zeehonden die even goedendag kwamen zeggen. Een matroos wist ons te vertellen dat het hier normaal is dat de golven over het dek slaan. In Gryllefjord, zei hij, liggen de hogergelegen huizen vast met sterke kabels omdat ze bij stormweer zouden wegwaaien. De wind is dan zo sterk dat zelfs honden en kinderen van de grond waaien.
Morgen nemen we de Hurtigruten naar Tromso en fietsen dan verder noordwaarts al wordt het vanaf nu meer oostwaarts. We hebben uitgerekend dat we nog 709 km (maximum 2 weken) verwijdert zijn van ons noordelijkste punt “Mehamn” op het Nordkinnen-schiereiland ten oosten van de Noordkaap. We plannen om in Mehamn ook een stukje Hurtigruten te nemen naar het Varanger Schiereiland om vanaf daar zuidwaarts te fietsen.
Vrijdag zijn we precies 8 weken onderweg. Het vakantiegevoel die we vooral de eerste weken hadden is onopgemerkt overgegaan in een meer zwerversbestaan. De intense vrijheid die we mogen ervaren elke dag opnieuw heeft ons veel voldoening en brengt rust. Zodra we de tent uitkomen tot we er 's avonds terug in gaan hebben we de luxe ons te kunnen bewegen in een landschap bestaande uit 360° puur natuur. We voelen ons goed.

Uit het dagboek...

Het spel van de wolken en de wind omheen die spitse, overdonderende bergen heeft ook wel iets, vinden we, en vanuit het keukenraampje op de camping houden we het allemaal nauwlettend in de gaten. Wanneer we de camping verlaten richting Ä is het al middag. Naast de gigantische bergen is het eerste wat ons opvalt dat er veel trafiek is op de weg. Dat zijn we sedert vele weken niet meer gewoon. De Lofoten kennen blijkbaar vele bewonderaars. Vooral mobilhomes, toeristenbussen maar ook fietsers komen we hier regelmatig tegen. De weg is niet breed waardoor het voor ons extra goed opletten is, niet te veel omhoog willen zien en voldoende stoppen om de imposante reuzen te bekijken. De laatste stokvis wordt binnengehaald. Grote aanhangwagens volgeladen met gedroogde stokvis rijden de loodsen binnen en we zien duizenden gestapelde stokvissen klaarliggen om getransporteerd te worden voor verdere afhandeling. Net als we in Reine zijn aangekomen zijn de bergen zo goed als volledig omgeven door dikke wolken. De flinke regenbui die daarop volgt gebruiken we dan maar om onze picknick te nemen onder een afdak. De volgende uren mogen we genieten van het verdere schouwspel waarop de bergreuzen ons trakteren. Aan de noordkant van de Lofoten in Ramberg nemen we de camping. De zon heeft het na een urenlang strijdtoneel opnieuw gewonnen van de wolken die nu aan het wegtrekken zijn. De camping is zeer mooi gelegen, vooral als we na een uurtje kunnen overschouwen door welk gigantisch bergmassief we fietsten. Het voelt wel vreemd aan om hier zo ver in het noorden de oceaan zo helder blauw te zien met witte stranden en dan zo vlakbij die steile donkere bergen. Zeker wanneer we om 23u nog een strandwandeling maken en het nog een hele tijd zal duren vooraleer de zon bijna de horizon zal bereiken. Haar licht is betoverend mooi, kinderen spelen nog op het strand, en eenden met lange scherpe snavels pikken slakken uit het diepe zand. Met de zon nog op de tent duiken wij onze nacht in en om 6u is het reeds te warm om nog in de tent te blijven. We zijn voldoende uitgerust en maken ons rustig klaar. De dagelijkse ritueeltjes, wassen, ontbijten, slaapzakken in de zak, tent afbreken, zakken aan de fiets hangen, enz...verlopen steevast op eenzelfde ritme en in eenzelfde volgorde.
Alle bergen zijn nu helemaal zichtbaar en ze laten zich dus in hun volle glorie bewonderen. Ook langs de weg is het onophoudelijk prachtig om zien. Een bloemenweelde in alle kleuren, zelfs nooit eerder geziene vetplantjes staan hier in bloei. Toch wel een apart klimaat, zo hoog in het noorden, de warme golfstroom en 24 op 24u zonlicht. Je zou voor minder prachtig bloeien! De Lofoten blijven de hele dag door al onze aandacht trekken. Met veel plezier nemen we omwegen of slaan we een zijweg in om een fjord nog eens op en af te rijden. Net voor het dorpje Steira zijn we afgeleid door een eenvoudige campingaanduiding. Mooi afgelegen terrein aan het water met prachtig uitzicht, we zijn meteen verkocht. (Natuurlijk is er in de Lofoten overal mooi uitzicht). De camping is primitief en heeft veel uitstraling. Behalve nog 2 jonge Duitsers zijn we verder alleen. Het is pas 17u30 en er wacht ons nog een mooie lange, zonnige avond en nacht...

eilanden-tips:

• In Bodo de ferry nemen voor een 4 uur durende overtocht naar Moskeness (306 Kr voor 2 personen – de fietsen zijn gratis) – fietsen van A door de Lofoten – de veerboot Fiskebol – Melbu nemen naar de eilandengroep “Vesteralen” – fietsen naar Harstad en daar de Hurtigruten nemen terug naar Bodo. Dit traject van de Hurtigruten is juist één van de mooiste! (Reken minimum 1 week met de fiets)
• Bij aankomst in Moskeness is er dichtbij een mooigelegen camping, eveneens ongeveer 4 km verder in het dorpje A. In Ramberg ligt de camping mooi aan een baai met wit strand. In Steira zijn er 2 campings, een primitieve (Stranden Camping bij Karl Selnes, Knutstadveien 252) en ongeveer een km verder een eveneens zeer mooi gelegen campingplaats. De camping in Stokmarknes ligt iets verder van de zee, midden in de bossen aan een klein riviertje. Op de weg naar Risoyhamn aan de Buksenesfjord (richting Andeness) ligt het stijlvolle “Andoy Friluftssenter” en was onverwachts zeer democratisch voor kampeerders, de vervelende 'knotts' hier erbij worden genomen.
• Voor 10u30' en na 17u is het rustig op de weg. Naar het noorden toe van de Lofoten is er al veel minder verkeer.